środa IV tygodnia w ciągu roku – patriotyzm

Mk 6,1-6
Przekład: 

1 I wyszedł stamtąd, i przychodzi do ojczyzny swojej.

I dołączają Mu Jego drogą uczniowie Jego.

2 I skoro stał się szabat, począł nauczać w zgromadzeniu.

I wielu słuchających uderzonych było nauką Jego, mówiących:

„Skąd Jemu te [rzeczy] i jakaż mądrość dana Jemu została, i moce takie, które stają się przez Jego ręce?

3 Czyż nie jest Tenże cieślą, synem Maryi i bratem Jakuba i Józefa, i Judy, i Szymona? Czyż nie są siostry Jego stąd, z nami?”

I potykali się Nim.

4 I mówił im Jezus że: „Nie jest prorok [nigdzie] bez czci, prócz tego że w swojej ojczyźnie, wśród krewnych swoich i w domostwie swoim!”

5 I nie mógł uczynić tam ani jednej mocy, prócz tego że kilku chorym, nałożywszy ręce, usłużył.

6 I zadziwiał się przez ich niewiarę, i obchodził osady okoliczne nauczając.

Uwagi: 

1, 4 „Ojczyzna” (patrida) – tak jak po polsku, wyraz ten pochodzi od słowa „ojciec” (pater).

„Dołączają Mu Jego drogą” (akolouthesin) – czasownik pochodzi od słowa droga (keleuthos) i znaczy dosłownie „iść tą samą drogą”, „współpodróżować”. Pojawia się również między innymi w opisach powołania apostołów, gdzie tłumaczyłem go jako „dołączać do Jego [tj. Jezusa] drogi”.

2 „Uderzonych było” (ekseplessonto) – „wytrąconych”: zadziwionych i jednocześnie wstrząśniętych. Czasownik ten pojawia się też w innych miejscach (np. Mk 1,22) jako określenie wrażenia, ktore wywołuje nauczanie Jezusa z mocą, a także w wersecie Łk 2,48, gdzie określa on stan Maryi i Józefa po odnalezieniu przez nich młodego Jezusa w świątyni.

2, 5 „Moce” (dynameis) – przekład dosłowny, mimo że przeważnie wyraz ten tłumaczy się w tym i w podobnych miejscach polskim słowem „cuda”. W klasycznej grece (np. u Arystotelesa) określa on jednak możność lub moc w sensie możliwości (łac. potentia) i wydaje się, że sens ten został przynajmniej częściowo zachowany również tutaj, nawet jeżeli chodzi o moc wyrażającą się właśnie w cudach. Potwierdza to figura etymologiczna, w wersecie 5 wiążąca ten rzeczownik z pokrewnym czasownikiem „móc”: „nie mógł (ouk edynato) uczynić żadnej mocy (dynamin)”,

3 „Potykali się w Nim” (eskandalidzonto) – ten sam czasownik, którego używa Jezus mówiąc, że biada temu, przez kogo przychodzą zgorszenia (Mt 18,7; skandala). Słowo skandalon oznacza przeszkodę, a skandalidzo to „kłaść przeszkodę przed kimś”, przyczyniając się do jego potknięcia. Krewni i sąsiedzi Jezusa czynili więc sobie w Jezusie przeszkodę.

4 „Bez czci” (atimos) – pozbawiony szacunku i wartości. Słowo time znaczy również „cena” (por. J 4,44).

6 „Zadziwiał się” (ethaumadzon) – czasownik ten bardzo często ma wydźwięk pozytywny. Tutaj użycie go zadziwia w kontekście słów Jezusa wypowiedzianych w wersecie 4

„Okoliczne” (kyklo) – dosłownie „wokół”. Mimo niewiary bliskich Mu osób, Jezus nie pozostawia ich samym sobie.