poniedziałek VII tygodnia Okresu Wielkanocnego – teraz nie raz

J 16, 29-33
Przekład: 

29 Mówią uczniowie Jego:

„Oto teraz w parezji przemawiasz i przysłowia żadnego nie mówisz. 30 Teraz wiemy, że wiesz wszystko i nie masz potrzeby, aby ktoś Ciebie wypytywał. W tym wierzymy, że od Boga wyszedłeś”.

31 Rozsądził im Jezus:

„[Właśnie] teraz wierzycie?! 32 Oto przychodzi godzina i przyszła jest, byście rozproszeni zostali każdy do swego i mnie samego zostawili! I nie jestem sam, bo Ojciec jest ze mną.

33 To przemówiłem jestem wam, byście we mnie pokój mieli. W świecie ucisk macie, lecz odwagi, ja zwyciężyłem świat jestem!”

Uwagi: 

29 „W parezji” (en parresia) – zob. komentarz do J 7,26.

30 „Nie masz potrzeby” (ou chreian echeis) – przekład dosłowny, bo grecki zwrot „mieć potrzebę [czegoś]” znaczy to samo, co jego polski frazeologiczny odpowiednik. Być może uczniowie chcą powiedzieć, że Jezus nie jest taki jak inni nauczyciele, którzy, aby podzielić się swoją mądrością, potrzebują uczniów, wypytujących ich o nią i inspirujących ich odpowiedzi...

31 „[Właśnie] teraz” (arti) – Jezus wyraża się inaczej niż wyrazili się przed chwilą w wersecie 30 uczniowie, którzy użyli tam wyrazu nyn, również na polski poprawnie przełożonego słowem „teraz”. Arti znaczy „teraz w tym momencie”, „w bezpośrednim związku z obecną chwilą” i być może jest tutaj ironiczne: może sugerować, że uczniowie wierzą teraz, lecz zaraz przestaną, a także kwestiować nawet ich obecną wiarę, jako opartą na niewystarczających przesłankach lub fundamentach.