czwartek IX tygodnia w ciągu roku – składnie

Mk 12,28-34
Przekład: 

28 I podszedłszy jeden z pisarzy, usłyszawszy że oni dyskutują, zobaczywszy że pięknie im odpowiedział, wypytał Go:

„Jakie jest przykazanie pierwsze wszystkich?”

29 Odpowiedział Jezus, że:

„Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu: Pan Bóg wasz Pan Jeden jest 30 i będziesz miłował Pana Boga swojego z całego serca swojego i z całej duszy swojej, i z całego umysłu swojego, i z całej siły swojej.

31 Drugie to: Będziesz miłował bliźniego swego jak samego siebie.

Większego od tych innego przykazania nie ma”.

32 I powiedział Mu pisarz:

„Pięknie, Nauczycielu, ku prawdzie powiedziałeś, że Jeden jest i nie ma innego prócz Niego!

33 I miłowanie Go z całego serca i z całego składania, i z całej siły; i miłowanie bliźniego jak samego siebie obfitsze jest od wszystkich całopaleń i ofiar!”

34 I Jezus, wejrzawszy nań, że pojętny, odpowiedział mu:

„Nie jesteś daleko od Królestwa Boga!”

I nikt już nie ośmielał się Go wypytywać.

Uwagi: 

28 Dzisiejsza Ewangelia jest kontynuacją wczorajszej rozmowy Jezusa z Saduceuszami. W lekcjonarzu sparafrazowano pierwszą część tego wersetu, która do tej rozmowy nawiazuje.

28, 29, 32 „Jeden” (heis) – wyraz ten łączy tutaj osobę pisarza, który wypytuje Jezusa o pierwsze (28-29) przykazanie, z Jednym Panem.

29-30 Dosłowny cytat z Pwt 6,4-5, gdzie w miejscu greckiego przekładu „Pan” (kyrios) za każdym razem występuje hebrajski tetragram JHWH. Pomiędzy Pwt 6,4-5 w wersji Septuaginty a wersją grecką Ewangelii (29-30) jest tylko jedna drobna różnica: wyraz „siła” (30, ischys) w Ewangelii zastąpił występujący w Pwt 6,5 LXX wyraz „moc” (gr. dynamis). Zdaje się to pokreślać odróżnienie ludzkiej słabej siły od Mocy Bożej. Słowo dynamis jest też bardziej wieloznaczne i oznacza również „możliwość”, „potęgę” (również nadprzyrodzoną), „władzę”.

30 „Umysłu” (dianoias) – słowo pochodzi od gr. nous, również tłumaczonego na polski jako „umysł”. Dianoia może jednak oznaczać zarówno sam umysł, jak i jego możliwości, a także akt pojmowania. Natomiast w wersecie 33 jest  wyraz synesis („składanie”), pochodzący od czasownika syniemi i określający władzę łączenia.

34 „Pojętny” (nounechos) – etymologicznie „mający umysł” (nous), co można traktować jako znak od samego Jezusa, że pisarz słusznie połączył ze sobą „umysł” (dianoia) ze „składaniem” lub „łączeniem” (synesis).