poniedziałek XIV tygodnia w ciągu roku – władcy z córkami

Mt 9,18-26
Przekład: 

18 Kiedy to im przemawiał, oto władca jeden przyszedłszy, kłaniał się Mu, mówiąc że:

„Córka moja właśnie skonała, ale przyszedłszy nałóż rękę swoją na nią i będzie żyć!”

19 I powstawszy Jezus dołączył do jego drogi, i uczniowie Jego.

20 I oto kobieta krwawiąca dwanaście lat, podszedłszy od tyłu, dotknęła frędzla płaszcza Jego.

21 Mówiła bowiem w sobie samej:

„Skoro tylko dotknę płaszcza Jego, będę zbawiona!”

22 Jezus zaś, odwróciwszy się i zobaczywszy ją, powiedział:

„Odwagi, córko, wiara twoja zbawiła cię jest!”

I zbawiona została kobieta od owej godziny.

23 I przyszedłszy Jezus do domostwa władcy, i zobaczywszy auletów i wzburzony tłum, 24 mówił:

„Odsuńcie się, nie umarła bowiem dziewczynka, ale śpi!”

I wyśmiewali Go.

25 Kiedy zaś wyrzucony został tłum, wszedłszy opanował jej rękę. I dziewczynka została obudzona.

26 I wyszła ta wyrocznia na całą ową ziemię.

Uwagi: 

18 i 23 „Władca jeden” (archon heis) – chodzi o zwierzchnika synagogi (por. paralelny werset Mk 5,22, gdzie występuje wyraz archisynagogos). Tutaj jednak dostojnik ten nazwany jest jeszcze donioślej i wymowniej.

18 i 22 „Córka” (thygater) – Jezus swoją córką nazywa krwawiącą kobietę. Słowo to, łączące uzdrowienie ze wskrzeszeniem, stanowi centrum literackiej kompozycji dzisiejszego czytania.

19 „Dołączył do jego drogi” (ekolouthesen auto) – w Ewangelii zazwyczaj do Jezusowej drogi dołączają tłumy i Jego uczniowie, a tym razem Sam Jezus, wraz z uczniami, podąża za władcą.

20 „Frędzla” (tou kraspedou) – zobacz komentarz do Mk 6,56.

21 i 22 „Zbawić” (sodzein) – również „uratować” oraz „uleczyć”.

25 „Opanował” (ekratesen) – również „ujął”, „chwycił”. Czasownik ten pochodzi od rzeczownika „siła" (kratos).

26 „Wyrocznia” (feme) – boskie proroctwo (znaczenie Homerowe i klasyczne), a także wiadomość, rozpowiadana nowina, mowa.