poniedziałek XIV tygodnia w ciągu roku – władcy z córkami

Mt 9,18-26
Przekład: 

18 Kiedy to im przemawiał, oto władca jeden przyszedłszy, kłaniał się Jemu, mówiąc że:

„Córka moja właśnie skonała, ale przyszedłszy nałóż rękę swoją na nią i będzie żyć!”

19 I powstawszy, Jezus dołączył do jego drogi, i uczniowie Jego.

20 I oto kobieta krwawiąca dwanaście lat, podszedłszy od tyłu, dotknęła frędzla płaszcza Jego.

21 Mówiła bowiem w sobie samej:

„Skoro tylko dotknę płaszcza Jego, będę zbawiona!”

22 Jezus zaś, odwróciwszy się i zobaczywszy ją, powiedział:

„Odwagi, córko, wiara twoja zbawiła cię jest!”

I zbawiona została kobieta od owej godziny.

23 I przyszedłszy Jezus do domostwa władcy, i zobaczywszy auletów i wzburzony tłum, 24 mówił:

„Odsuńcie się, nie umarła bowiem dziewczynka, ale śpi!”

I wyśmiewali Go.

25 Kiedy zaś wyrzucony został tłum, wszedłszy opanował jej rękę. I dziewczynka została obudzona.

26 I wyszła ta wyrocznia na całą ową ziemię.

Uwagi: 

18 i 23 „Władca jeden” (archon heis) – chodzi o zwierzchnika synagogi (por. paralelny werset Mk 5,22, gdzie występuje wyraz archisynagogos). Tutaj jednak dostojnik ten nazwany jest jeszcze donioślej oraz wymowniej.

18 i 22 „Córka” (thygater) – Jezus żywą krwawiącą kobietę, podobnie jak wspomniany przed chwilą ziemski "władca" przed chwilą zmarłą, również nazywa swoją córką. Słowo to, łączące uzdrowienie ze wskrzeszeniem, stanowi centrum szkatułkowej literackiej kompozycji dzisiejszego czytania.

19 „Dołączył do jego drogi” (ekolouthesen auto) – w Ewangelii zazwyczaj do Jezusowej drogi dołączają tłumy oraz Jego uczniowie. Tym razem Sam Jezus, wraz z uczniami, podąża za władcą.

20 „Frędzla” (tou kraspedou) – zobacz komentarz do wersetu Mk 6,56.

21 i 22 „Zbawić” (sodzein) – również „uratować” oraz „uleczyć”.

25 „Opanował” (ekratesen) – również „ujął” lub „chwycił”. Czasownik ten pochodzi od rzeczownika „siła" (kratos).

26 „Wyrocznia” (feme) – boskie „proroctwo” (znaczenie Homerowe i klasyczne), a także „wiadomość”, „rozpowiadana nowina”, „mowa”.