Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego – drugi raz jeden

J 20,1-9
Przekład: 

1 Jednego zaś [dnia] z szabatów Maria Magdalena przychodzi rano, jeszcze gdy była ciemność, do pomnika, i widzi kamień z pomnika zabrany.

2 Biegnie więc i przychodzi do Szymona Piotra i do innego ucznia, którego kochał Jezus, i mówi im:

„Zabrali Pana z pomnika i nie wiemy, gdzie Go położyli!”

3 Wyszedł więc Piotr i ten inny uczeń, i szli do pomnika.

4 Biegli zaś obydwaj razem i drugi uczeń wybiegł szybciej [od] Piotra, i przyszedł pierwszy do pomnika.

5 I schyliwszy się, widzi położone płótna, nie wszedł jednak.

6 Przychodzi więc i Szymon Piotr dołączając do jego drogi. I wszedł do pomnika, i widzi płótna położone 7 i syndon, który był na głowie Jego, nie z płótnami położony, ale oddzielnie zwinięty na jedno miejsce.

8 Wtedy więc wszedł i inny uczeń, który przyszedł pierwszy do pomnika.

I zobaczył, i uwierzył.

9 Jeszcze bowiem nie wiedzieli byli pisma, że trzeba powstać Jemu z martwych.

 

Podczas mszy wieczornej można odczytać także perykopę Łk 24, 13-35, przetłumaczoną i skomentowaną jako Ewangelia Środy Oktawy Wielkanocnej.

Uwagi: 

passim „Pomnik” (mnemeion) – oczywiście, w domyśle, nagrobny. Słowo pochodzi od tego samego rdzenia, co wyraz „pamięć” (mneme). Natomiast „grób” (miejsce pochówku) określany jest po grecku wystpującym w Mateuszowym opisie Zmartwychwstania Pańskiego wyrazem tafos.

1 „Jednego [dnia] z szabatów” (mia ton sabbaton) – słowo sabbaton w liczbie mnogiej może znaczyć „tydzień”, ale nie tylko. Wyraz „jeden” nawiązuje do „jednego” dnia stworzenia z Księgi Rodzaju (Rdz 1,5 – tak jest tam nazwany dzień stworzenia spolszczany zazwyczaj jako „pierwszy”). Identyczne sformułowanie pojawia się w równoległym opisie tego wydarzenia w Ewangelii Łukasza, odczytywanym podczas Wigilii Paschalnej roku C.

„Gdy była ciemność” (skotias ouses) – mimo niezręczności frazeologicznej celowo pozostawiam oryginalny rzeczownik „ciemność” zamiast tłumaczyć w tym miejscu przysłówkowo „było ciemno”; por. J 1,5 oraz 1J 1,5; 2,8-9, a także zestawienie poranka z ciemnością w Rdz 1,5 – czyli właśnie w wersecie, w którym pojawia się skomentowane wyżej wyrażenie „jeden dzień”. Jeżeli połączymy więc niniejsze miejsce z Rdz 1,5, odczytamy następujące przesłanie: rano ciemność była wtedy, kiedy światło od ciemności nie zostało jeszcze oddzielone, czyli podczas jednego dnia stworzenia, zawierającego w sobie wszystkie pozostałe dni, określane w Księdze Rodzaju liczebnikami porządkowymi.

2 „Kochał” (efilei) – czasownik fileo, określający głęboką przyjacielską zażyłość (filia).

6 „Dołączając do jego drogi” (akolouthon auto) – również „idąc za nim”. Ten sam czasowik akoloutheo zazwyczaj opisuje relację naśladowania Jezusa przez Jego uczniów.

9 „Nie wiedzieli byli” (ouk edeisan) – celowo czasownik oida tłumaczę jako „wiedzieć”, pomimo frazeologicznej niezręczności. Po grecku ma on znaczenie szersze niż ten jego polski najczęstszy odpowiednik, wydaje się jednak, że nie znaczy on tutaj tego samego, co grecki czasownik „poznać” (gignosko).