sobota XIV tygodnia w ciągu roku – logika asów

Mt 10,24-33
Przekład: 

24 Nie ma ucznia ponad nauczyciela ani sługi ponad pana jego.

25 Wystarczy uczniowi, aby stał się jak nauczyciel jego, i sługa jak jego pan. Jeżeli pana domu Belzebulem przezwali, ileż bardziej jego domowników!

26 Nie bójcie się więc ich, nic bowiem nie ma schowanego, co nie będzie odkryte, ani zakrytego, co nie będzie poznane.

27 Co mówię wam w ciemności, powiedzcie w świetle, i co na ucho słyszycie, rozgłoście na dachach.

28 I nie bójcie się zabijających ciało, duszy zaś zabić niemocnych. Bójcie się bardziej i duszę, i ciało mocnych zgubić w gehennie. 29 Czyż dwóch wróbli nie sprzedaje się za asa? I jeden z nich nie spadnie na ziemię bez Ojca waszego.

30 Wasze zaś i włosy głowy wszystkie są policzone.

31 Nie bójcie się więc, od wielu wróbli wy się odróżniacie!

32 Wszystek więc, ktokolwiek powie we mnie zgodnie z Logosem przed ludźmi, i ja powiem w nim zgodnie z Logosem przed Ojcem moim w niebiosach.

33 ktokolwiek zaś zaprze się mnie przed ludźmi, zaprę się go i ja przed Ojcem moim w niebiosach.

34 Nie prawcie, że przyszedłem rzucić pokój na ziemię. Nie pokój przyszedłem rzucić, ale miecz.

Uwagi: 

25 „Belzebulem” (Beelzeboul) – zob. komentarz do Łk 11,15.

28 „Niemocnych” (me dynamenon) – tych, którzy nie mogą, ponieważ nie mają mocy (dynamis).

29 „As” (assarion) – jedna z najmniejszych monet rzymskich, miedziana, o wartości szesnastej części denara.

„Bez Ojca waszego” (aneu tou patros hymon) – przekład dosłowny, z którego wynika, że Bóg Ojciec czuwa nawet nad upadającymi.

31 „Odróżniacie się” (diaferete) – również „różnicie się” (dosłownie „przenosicie [się]”), tutaj w sensie pozytywnym, podobnie jak w wersecie Mt 6,26.

32 „Powie we mnie zgodnie z Logosem” (homologesei en emoi) oraz „zaprze się” (arnesetai) – przekład możliwie dosłowny, zob. J 1,20 z komentarzem. Występuje tu ta sama para czasowników, która w wersecie J 1,20 – na początku Ewangelii Janowej i zaraz po Prologu – opisuje świadectwo Jana Chrzciciela.

34 „Nie prawcie” (me nomisete) – zob. komentarz do Mt 5,17.