czwartek VI tygodnia Okresu Wielkanocnego – mikrokosmos

J 16,16-20
Przekład: 

16 „Mało, i już mnie nie będziecie oglądać, i znowu mało, i będziecie mnie widzieć”.

17 Powiedzieli więc [niektórzy] z Jego uczniów do siebie nawzajem:

„Co to jest, co nam mówi: Mało, i już mnie nie będziecie oglądać, i znowu mało, i będziecie mnie widzieć? I: Bo wyruszam do Ojca?!”

18 Mówili więc:

„Co jest to, co mówi: mało? Nie wiemy, co przemawia!”

19 Poznał Jezus, że chcieli Go wypytać, i powiedział im:

„Wokół tego szukacie ze sobą nawzajem, że powiedziałem: Mało, i już mnie nie będziecie oglądać, i znowu mało, i będziecie mnie widzieć? 20 Amen, amen mówię wam, że będziecie szlochali i lamentowali, świat zaś będzie się radował. Wy będziecie zasmuceni, lecz smutek wasz stanie się w radość”.

Uwagi: 

16-19 „Mało” (mikron) – można słusznie domyślać się tutaj niedopowiedzianego wyrazu „czas”, który występuje obok słowa mikron w wersetach J 7,33 oraz J 12,35, a także Ap 6,11 oraz 20,3, i tłumaczyć na polski: „mało [czasu]”. Przełożyłem jednak, co również gramatycznie dopuszczalne, przysłówkowo. Przymiotnik mikros, od którego pochodzi ta forma, znaczy przede wszystkim „mały”, ale też „niewiele znaczący”.

16 Na końcu tego wersetu część rękopisów, a także Wulgata, zawierają zdanie: „Bo wyruszam do Ojca”.

19 „Szukacie ze sobą nawzajem” (dzeteite met'allelon) – czyli „szukacie odpowiedzi między sobą”. Nie jest to jednak poszukiwanie czysto teoretycznej odpowiedzi, ale próba wyjścia z ludzkiego świata, ograniczonego „małym czasem”.

20 „Radował” (charesetai) oraz „radość” (chara) – słowa te mają ten sam rdzeń, co zestawia ze sobą radość uczniów z radością świata. Można to rozumieć przynajmniej dwojako. Po pierwsze, jako tym mocniejsze podkreślenie różnic i kontrastu pomiędzy tymi „radościami” poprzez użycie tego samego rdzenia na określenie przeciwieństw. Po drugie, jako zapowiedź nawrócenia świata, który „stanie się” na nowo – o ile słowa „stanie się” (genesetai, czyli formę czasownika gignomai) potraktować tutaj jako odniesienie do stworzenia. „Świat” (gr. kosmos) jest często w Ewangelii Janowej kojarzony z „tym światem”, opanowanym przez zło i Bogu przeciwnym, jednak nie jest to bezwzględną regułą odczytywania znaczenia tego wyrazu (por. np. J 3,16-17!)