czwartek IV tygodnia w ciągu roku – sama rózga

Mk 6,7-13
Przekład: 

7 I przywołuje dwunastu.

I począł ich posyłać po dwóch, i dał im władzę nad duchami nieczystymi.

8 I przykazał im, aby niczego nie brali na drogę oprócz samej różdżki: ani chleba, ani torby, ani miedzi w pasie,

9 „Ale obuci w sandały nie wdziewajcie dwóch koszul!”

10 I mówił im:

„Gdziekolwiek wejdziecie do domostwa, tam pozostańcie, aż wyjdziecie stamtąd, 11 a którekolwiek miejsce nie przyjmie was ani słuchać was nie będzie, wychodząc stamtąd, strąćcie pył ziemi spod waszych stóp im na świadectwo!”

12 I wyszedłszy rozgłosili, aby nawrócili się.

13 I demonów wiele wyrzucali, i namaszczali olejem wielu chorych, i leczyli.

Uwagi: 

7 „Przywołuje” (proskaleitai) – złożenie od czasownika kaleo – „wołać”, „powołać”.

„Począł” (erksato) – czasownik archomai, powiązany ze słowem arche.

„Po dwóch” (dyo dyo) – dosłownie „dwa dwa” lub „dwóch dwóch”. Hebraizm ten występuje w Septuagincie w opowiadaniu o potopie. Noe wprowadza tam zwierzęta do arki, aby mogły – parami – przetrwać potop i zachować swoje gatunki (Rdz 6,19-20; 7,2-3.9.15). Szczególnie ważny wydaje się tu werset Rdz 7,3, w którym zaraz po tymże opisującym pary poszczególnych zwierząt wyrażeniu czytamy słowa: „...aby utrzymać nasienie na całej ziemi”, podczas gdy apostołowie mają tutaj zasiać w ziemię Słowo Boże.

8 „Różdżki” (rabdon) – wyraz niezwykle wieloznaczny i symboliczny, na łacinę tłumaczony jako virga, co zostało przez tradycję skojarzone z Dziewicą (virgo) Maryją. Jednak to dopiero początek kopalni znaczeń. W jednym i tym samym słowie chodzi o laskę pasterską, kij pielgrzymi, drzewo życia, raj i długowieczność, a więc także i drzewo krzyżowe. Jest to też pastorał i berło królewskie Dawida („różdżka z pnia Jessego”), a także „rózga żelazna” z Apokalipsy. Wszystkie te znaczenia łączą się tutaj w jedną całość.

„Samej różdżki” (rabdon monon) – wyraz „sam” (monos) również zdaje się mieć tutaj znaczenie symboliczne i oznaczać „zabranie” ze sobą w drogę Samego Boga.

„Miedzi w pasie” (eis ten zonen chalkon) – metalowe pieniądze ciążą, ściągając ku ziemi przepasanego nimi wędrowca.

9 „Nie wdziewajcie” (me endysesthe) – „nie wchodźcie” albo nawet „nie wciskajcie się” w dwie koszule.

11 „Pył ziemi” (choun) – drobiny ziemi, która przylgnęła do stóp po podróży. Ziemię pogańską strząsali ze stóp, aby ich ona nie kalała, powracający do domostwa Żydzi, tym bardziej wymowny musiał być więc wobec nich analogiczny gest Jezusowych apostołów.