poniedziałek III tygodnia w ciągu roku – wykładnia wyrzutów

Mk 3,22-30
Przekład: 

22 I pisarze, co zstąpili z Jerozolimy, mówili że: „Belzebula ma!” i że „We władcy demonów wyrzuca demony!”

23 I przywoławszy ich, w przykładach im mówił:

„Jak może szatan szatana wyrzucać?

24 I jeżeli królestwo przeciwko sobie samemu zostało rozczłonkowane, nie może ustać królestwo owo.

25 I jeżeli domostwo przeciwko sobie samemu zostało rozczłonkowane, nie zmoże domostwo owo ustać.

26 I jeżeli szatan powstał przeciwko samemu sobie i został rozczłonkowany, nie może stać, lecz koniec ma.

27 Lecz nie może nikt, do domostwa siłacza wszedłszy, sprzętów jego rozszarpać, jeżeli pierwej siłacza nie zwiąże, i wtedy domostwo jego rozszarpie.

28 Amen mówię wam, że wszystkie odpuszczone będą synom człowieczym grzechy i bluźnierstwa, ilekroć zbluźnią, 29 ktokolwiek zaś zbluźniłby na Ducha Świętego, nie ma odpuszczenia na wieki, lecz winny jest wiecznego grzechu!”

30 To że mówili: „Ducha nieczystego ma!”

Uwagi: 

22 „Zstąpili” (katabantes) – Jerozolima jest położona na wzniesieniu, co ma także w tekście Ewangelii znaczenie symboliczne (por. np. Mt 3,16).

„Ma Belzebula” (Beelzeboul) – zob. komentarz do paralelnej perykopy Łk 11,14-23.

23 „W przykładach” (en para-bolais) – w tym, co „przy-łożone”. Słowo to ma ten sam rdzeń, co wystepujący w tym samym wersecie grecki czasownik „wy-rzucać” (ek-ballein), a obydwa pochodzą od wieloznacznego czasownika ballein („rzucać”, „kłaść”).

27 „Rozszarpać” (diarpasai) – również „złupić”, „doszczętnie splądrować”. Czasownik ten ma rdzeń identyczny z rdzeniem polskiego rzeczownika „harpia”.

29 „Winny” (enochos) – etymologiczne „wzięty” w znaczeniu „zatrzymany”, „związany”, czyli „uwięziony” przez sąd, bez możliwości ucieczki. Por. znaczenie tego wyrazu w perykopie Mt 5,20-26.

30 „To że” (hoti) – zazwyczaj tłumaczy się ten spójnik polskimi spójnikami „ponieważ” lub „że” (tak na przykład, niedokładnie, tłumaczę w werscie 22, gdzie możnaby też użyć polskiego słowa „oto”). Etymologiczne wyraz hoti składa się jednak z dwóch zaimków: wskazującego ho oraz niekoreślonego ti, należałoby go więc dosłownie tłumaczyć „to, co...” albo „co to...” Por. też komentarz do Mk 2,16 – tam wyraz ten użyty jest również w nietypowy, dający do myślenia sposób...