poniedziałek V tygodnia w ciągu roku – w kółko to samo

Mk 6,53-56
Przekład: 

53 I przeprawiwszy się na ziemię, przyszli do Genezaret i zacumowali.

54 I skoro wyszli z łodzi, zaraz rozpoznawszy Go 55 obiegli całą ową krainę i poczęli na noszach źle się mających obnosić, gdziekolwiek słyszeli, że [On] jest.

56 I gdziekolwiek wchodziłby do wsi czy do miast, czy na pola, w rynkach kładli chorych i prosili Go, aby nawet i frędzla płaszcza Jego dotknąć mogli, i ilu dotknęło Go, byli wybawiani.

Uwagi: 

53 „Przeprawiwszy” (diaperasantes) – dosłownie „przegraniczywszy”. Jest w tym czasowniku słowo peras – „kraniec”, „granica”.

„Przyszli” (elthon) – dosłowny przekład odsłania w Ewangelii modus loquendi ludzi morza: mówienie o pływaniu przy użyciu czasownika, dotyczącego przeważnie ruchu na lądzie.

„Genezaret” (Gennesaret) – mała żyzna równina położona na północny zachód od Jeziora Genezaret. Być może ma tutaj znaczenie to, że taka sama nazwa odnosi się zarówno do jeziora, jak i do lądu.

54 „Poczęli” (erksanto) – czasownik archomai, odnoszący do słowa arche.

55 „Obiegli” (periedramon) i „obnosić” (periferein) – dwa czasowniki ruchu z przedrostkiem peri wyrażające ruch okrężny, po kole, mają prawdopodobnie symboliczną wymowę: wszystko co niedoskonałe i chore w człowieku spotyka się tutaj z Boską doskonałością, symbolizowaną właśnie przez koło.

56 „W rynkach” (en agorais) – po grecku rynek, pierwotnie i etymologicznie (od czasownika ageiro), jest miejscem przede wszystkim zgromadzeń, a nie tylko, jak się nam dzisiaj zazwyczaj kojarzy, handlu.

„Frędzla” (kraspedou) – nie chodzi tu o frędzel ozdobny lub o jakąś elegancką lamówkę, ale o rytualny, zasadniczy element żydowskiego stroju (cicit), który przypominał Żydom o Boskim Prawie (Lb 15,39-41). Odpowiednie frędzle są koniecznym warunkiem koszerności stroju, a dotknięcie frędzli stroju Jezusa, zgodnie ze zwyczajami i przepisami żydowskimi, kierowało chorego ku Obecności Boga.

„Wybawiani” (esodzonto) – również „ratowani” oraz „zbawiani”. Ten sam rdzeń zawiera również rzeczownik soter – „zbawiciel”.