czwartek XXXII tygodnia w ciągu roku – błyskawiczne przejście

Łk 17,20-25
Przekład: 

20 Wypytany zaś od faryzeuszy, kiedy przychodzi Królestwo Boga, rozsądził im i powiedział:

„Nie przychodzi Królestwo Boga [wraz] z obserwacją. 21 Ani nie powiedzą: Oto tu lub tam! Oto bowiem Królestwo Boga wewnątrz was jest”.

22 Powiedział zaś do uczniów:

„Przyjdą dni, gdy bęciecie pożądali ujrzenia jednego z dni Syna Człowieczego, i nie zobaczycie.

23 I powiedzą wam: Oto tam! Lub: Oto tu! Nie odchodźcie ani nie ścigajcie!

24 Jakoż bowiem błyskawica rozbłyskująca z podniebnego do podniebnego [miejsca] jaśnieje, tak Syn Człowieczy w dniu Jego.

25 Pierwej zaś trzeba Mu wiele przejść i doświadczonym zostać przez to plemię”.

Uwagi: 

22 „Jednego z dni” (mian to hemeron) – może to wyrażenie znaczyć zarówno „któregokolwiek z dni”, jak i „Jednego dnia”, czyli Jedynego Dnia Nowego Stworzenia, wydaje się, że obydwa znaczenia występują jednak równolegle.

24 „Z podniebnego do podniebnego [miejsca]” (ek tes hypo ton uranon eis ten hyp'uranon) – wyraz, który został tutaj pominięty w greckiej elipsie, to prawdopodobnie chora – „puste miejsce”, „kraina”, „pusta ziemia”. Długość Ziemi w Ewangelii, zgodnie ze starożytną kosmologią, mierzy się rozpiętością nieba – chodzi więc o błyskawicę, która przemierzy Ziemię na długość nieba.

25 „Przejść” (pathein) – również „doświadczyć”, „cierpieć”, ale nie tylko w sensie negatywnym, zwłaszcza że można ten werset łączyć także z poprzednim, w którym błyskawica przemierza Ziemię.